Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Miejsca niezwykłe. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Miejsca niezwykłe. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 11 sierpnia 2016

Wąwóz Królowej Bony - legenda o bluszczu

Wąwóz Królowej Bony Bieniec.

"Działo się to w roku 1530, kiedy panowała Królowa Bona. Pewnego dnia wybrała się ona z Krakowa do znajomego, zamożnego szlachcica, mieszkającego w okolicach Poznania, jechała w bogato zdobionej karecie, zaprzężonej w cztery konie. Był słoneczny, wiosenny dzień. Królowa zachwycała się pięknymi krajobrazami. W czasie drogi orszak często się zatrzymywał by odpocząć, ponieważ czekała ich bardzo daleka droga. 

Dojechali do jakiejś wsi, a ponieważ zapadał już zmrok udali się do gospody, by tam przenocować. Właściciele gospody przywitali ich szczęśliwi z zaszczytu jaki ich spotkał. Następnego dnia królowa ze świtą ruszyła w dalszą drogę. Po pewnym czasie wozy dojechały do skrzyżowania dróg i woźnica zastanawiał się, w którą stronę skręcić, w prawą czy w lewą. Postanowili skręcić w lewą. Jechali już tak długo, a końca drogi wciąż nie było widać.


 Nagle ogromna błyskawica rozdarła niebo. Konie stały się bardzo niespokojne. Królowa stwierdziła, że najlepiej będzie przeczekać burzę, gdyż konie boją się jechać. Stanęli na poboczu i wsłuchiwali się w odgłosy burzy. Potężne grzmoty trzaskały gdzieś niedaleko. Po pewnym czasie burza ustała i pokazało się słońce. Królowa mogła obserwować piękną, kolorową tęczę, którą tak rzadko widziała przebywając na Wawelu i rozmyślając o losach swojego kraju. Zachwycała się tęczą dopóki ta całkiem nie zniknęła. Po chwili ruszono w dalszą drogę.

Żabi Staw w Bobrownikach - spotkanie z Asnykiem

Żabi Staw to niewielkie oczko wodne położone na Wyżynie Wieluńskiej, na zachód od wsi Bobrowniki (gmina Działoszyn, powiat pajęczański), na południowym skraju Załęczańskiego Parku Krajobrazowego.

Wnętrze Załęczańskiego Łuku Warty, ze względu na przepuszczalne podłoże wapienne, pozbawione jest powierzchniowych cieków i zbiorników wodnych.
 


Wyjątkiem w tym względzie jest właśnie Żabi Staw, oddalony o niecały kilometr od koryta Warty. Jego istnienie uwarunkowane jest najprawdopodobniej lokalnym występowaniem tym miejscu nieprzepuszczalnej warstwy skalnej, która powoduje, że wody opadowe zbierają się tworząc zbiornik wodny, zawieszony ok. 50 metrów powyżej dna doliny Warty.

Żabi Staw jest również wielką osobliwością przyrodniczą. 

Moc dębu -Dąbrowa w Niżankowicach pełna magii

"Dąbrowa w Niżankowicach" - jest to leśny i florystyczny rezerwat przyrody, położony w gminie Działoszyn. Celem ochrony jest zachowanie naturalnej kwaśnej dąbrowy trzcinnikowej i dąbrowy świetlistej oraz zachowanie stanowisk rzadkich i chronionych roślin: dąbrówka rozłogowa, konwalia majowa, konwalijka dwulistna, koniczyna dwukłosowa, zawilec gajowy oraz rośliny górskie: przytulia okrągłolistna i starzec Fuchsa.


 Dąb.
Tym drzewem włada Słońce, a kojarzy się go z żywiołem ognia. Dąb ma różne właściwości: może ochraniać, ma zdolność uzdrawiania, zapewniania sukcesów finansowych, potencji seksualnej, płodności i szczęścia. Jak podają różne źródła, ochronę przeciwko złu zapewnia krzyż (symbol równowagi), wykonany z dębowych gałązek związanych czerwoną wstążką. Również noszenie przy sobie kawałka dębiny daje pewne zabezpieczenie. Żołędzie są równie mocnym środkiem magicznym. Można je umieścić w oknie jako ochronę przed piorunami, nosić przy sobie w celu uniknięcia choroby i bólu lub wykorzystywać jako talizmany zapewniające płodność, nieśmiertelność i długowieczność. Jedna żołądź zasadzona podczas nowiu zapewnia powodzenie w sprawach finansowych.


środa, 10 sierpnia 2016

Góra św. Genowefy - legenda z dreszczykiem

Jak głosi legenda, nazwa Góry Świętej Genowefy pochodzi od imienia żony jednego z właścicieli pobliskiej miejscowości Parzymiechy. Została ona wygnana przez męża pod zarzutem zdrady i ukrywała się w tych okolicach.

Góra św. Genowefy


Górę Świętej Genowefy objęto ochroną jako pomnik przyrody, ze względu na interesującą budowę geologiczną oraz cenne stanowisko roślinności wapieniolubnej i kserotermicznej, rosnącej tu na północnej granicy zasięgu.

 Na zachód od góry istniała niewielka miejscowość Jarzębie, od której pochodziła zapewne pierwsza nazwa (Jarzębieska Góra).